I już ćwierć wieku, jak ta para
Życie wzajem swe umila:
Tu musi być miłość, wiara,
Bo ćwierć wieku to nie chwila.
Warto jednak, choć niełatwo,
Jest dokazać takiej sztuki,
By się potem cieszyć dziatwą
I kołysać małe wnuki.
Wy dokazaliście oboje.
Za to dziś Wam cześć oddajem –
Niech Wam płyną szczęścia zdroje,
Słodźcie życie swoje wzajem!
Ja tymczasem mowę szczerą
Kończę jednym ?wiwat słowem,
Resztę powiem zaś dopiero
Na weselu brylantowym.

 

Srebrnych godów dożyć
W lat dwadzieścia pięć,
Za to hołd Wam złożyć
Ja mam także chęć.
Niech Was łączy zgoda
Znowu długi czas,
Miłość wiecznie młoda
Niechaj grzeje Was!
Miejcie żywot taki,
Jak majowa noc,
Niech Bóg w Wasze szlaki
Śle radości moc!
Z wnuków, co są z Wami,
Doczekajcie chlub
I obchodźcie z nami
Brylantowy ślub!